Studentervaring | Thomas over studeren met fysieke en cognitieve beperkingen
“Kijk niet naar mijn beperking maar naar wat ik kan!”
Thomas Jansen volgt de opleiding Sociaal Cultureel Werk aan het Deltion College. Met zijn functiebeperking heeft hij meer tijd nodig bij het maken van lesopdrachten en toetsen. Wij vroegen hem naar zijn ervaringen en hoe de school, de onderwijsprofessionals maar ook medestudenten ervoor kunnen zorgen dat hij kan studeren in een veilig en begripvol leerklimaat. Thomas deelt zijn ervaringen over de begeleiding vanuit school, de informatievoorziening en problemen, waarmee hij te maken heeft tijdens zijn studie.
Belemmeringen tijdens mijn studie
“Vanwege mijn ondersteuningsbehoefte heb ik meer tijd nodig bij examens en toetsen. Vooral bij mondelinge examens, zoals gesprekken en presentaties, is het voor mij lastig om mij verbaal te uiten. Ik maak ook gebruik van een laptop met specifieke leesprogramma’s. Het is voor mij ook belangrijk dat afspraken en andere belangrijke zaken schriftelijk zijn, zodat ik dit kan nalezen. Schrijven kost mij veel tijd, waardoor de uitleg in de les ook lastig te volgen is.
Informatievoorziening
Bij het aanmelden voor de opleiding heb ik een speciaal intakegesprek gehad. Samen met mij is gekeken naar welke faciliteiten ik nodig had, zoals extra begeleiding en een faciliteitenpas. Dit verliep zonder problemen.
Begeleiding vanuit de onderwijsinstelling
Ik kreeg extra begeleiding waarmee de leraar goed zicht kreeg op wat ik op dat moment nodig had. Met de jaarlijkse wisseling van leraren, liep ik steeds tegen het feit aan dat men niet op de hoogte was van mijn ondersteuningsbehoefte. Ik moest steeds opnieuw mijn verhaal vertellen over mijn geestelijke beperkingen en wat dat voor consequenties heeft voor mij.
Tijdens mijn stages ben ik goed begeleid door de ontvangende organisaties. Vanuit school was de begeleiding wisselend. Het is erg afhankelijk van welke leraar mij begeleidde. In het derde leerjaar ging het goed en kreeg ik veel ondersteuning. Het is voor mij, en wellicht ook voor anderen, belangrijk dat de leraar met regelmaat de stageplek bezoekt. Dat was in het tweede jaar niet het geval. Dit heb ik als een probleem ervaren.
Expertise van onderwijsprofessionals
Ik ondervind dat leraren te weinig kennis hebben van mijn beperkingen. Ze weten vaak niet hoe ze moeten communiceren. Ze stellen ook geen vragen over wat ik echt nodig heb om onderwijsopdrachten goed te kunnen maken. Hierdoor raak ik vaak gefrustreerd. Beter is het wanneer ze met mij over de problemen praten, zodat voor hen en mijzelf duidelijk wordt welke begeleiding het beste past. Begeleiding door een studiecoach of een buddy, bijvoorbeeld een oudere student met ook een ondersteuningsbehoefte, zou beter zijn. En dat ze er zijn op het moment dat ik ze nodig heb. Zij kunnen ervoor zorgen dat alle betrokken leraren altijd op de hoogte zijn van de ondersteuningsbehoefte, zodat zij hier adequaat op kunnen handelen.
” Omdat niet alle leraren op de hoogte zijn van mijn beperking had ik vaak last van stress, waardoor ik de structuur verloor en het een chaos werd in mijn hoofd”
De impact van afstandsonderwijs
Met het afstandsonderwijs is het lastiger communiceren. Onduidelijke communicatie geeft stress en frustratie. Hierdoor verlies ik het overzicht en is het lastig om opdrachten te maken. Leraren moeten met het versturen van de opdracht ook een korte uitleg meesturen per e-mail. Zodat het voor mij duidelijker wordt wat de bedoeling is. Tijdens het volgen van online lessen is het belangrijk dat er nog kort wordt samengevat en gecheckt wordt of iedereen het heeft begrepen. Voor mij is het belangrijk dat ik de opdrachten schriftelijk kan maken in mijn eigen tempo.
