Studentervaring | Emma over studeren met Ehlers Danlos Syndroom en ADHD
“Belangrijk is dat je weet én aangeeft wat je wel en niet kan.”
Emma Verbakel volgt als tweedejaarsstudent de opleiding Biologisch medisch analist aan het Summa College. Emma heeft het Ehlers Danlos Syndroom en ADHD. Hierdoor is ze rolstoelafhankelijk, sneller vermoeid en ervaart concentratieproblemen. Vanuit de onderwijsinstelling ervaart ze veel steun met aanpassingen bij praktijklessen en het lesrooster. Emma zet zich ook in voor JongPit, de organisatie die streeft naar volwaardige participatie, van jongeren met een ondersteuningsvraag, in de maatschappij. Met haar ervaringsverhaal geeft ze een goed beeld van de impact van passend onderwijs. Daarbij wordt het belang van goede wederzijdse communicatie onderstreept.
Intakegesprek voor passende ondersteuning bij instroom
“Voorafgaand aan mijn studie heb ik een gesprek gehad met de zorgcoördinator van mijn opleiding. Samen hebben we besproken hoe ze mij de juiste ondersteuning konden bieden.
Informatievoorziening rondom studeren met een ondersteuningsbehoefte
Tijdens de meeloopdagen en op de open dagen is de informatievoorziening over passend onderwijs erg duidelijk. Ook als er eenmaal contact is met de school, is het erg duidelijk wat zij voor mij kunnen betekenen. Wat beter kan is dat de informatie op de website erg beknopt is. Je moet veel doorklikken om het überhaupt te vinden. Het zou mooi zijn als het naast algemeen ook toegespitst is op de verschillende opleidingen.
Problemen/obstakels tijdens je studie
Ik kan door vermoeidheid niet hele lesdagen volhouden. Daarnaast zit ik in een rolstoel en is dus niet altijd alles mogelijk op de ‘normale manier’. Ik heb ook niet de beste concentratie. Ik heb aanpassingen nodig voor het lesrooster, meer tijd nodig met toetsen en soms wat hulp bij praktijklessen, omdat ik niet altijd alles kan door mijn beperkingen.
Begeleiding vanuit de onderwijsinstelling
De school is altijd erg meedenkend, helpen mij graag en ik hoef het maar aan te geven en ze doen wat binnen hun macht ligt. Ze luisteren ook altijd goed naar mij. In principe is eigenlijk altijd alles goed georganiseerd rondom het aangepaste rooster en krijg ik alle juiste informatie door, bijvoorbeeld ook van gemiste lessen. Wat ook fijn is, is dat ik altijd laagdrempelig terecht kan bij mijn loopbaanbegeleider, bij een docent of de zorgcoördinator. Wat beter kan is dat bij aanvang van een nieuw schooljaar of lesperiode het af en toe wat onduidelijk is welke lessen ik wel en niet ga volgen vanwege mijn aangepast rooster.
De juiste begeleiding maakt het verschil
Toen ik op de middelbare zat ging het op school niet zo lekker: lichamelijk ging het niet goed. Ik miste veel lessen en ben onder andere daardoor twee keer blijven zitten. Mijn school probeerde mee te denken, maar boden oplossingen die niet haalbaar waren. Hierdoor voelde ik mij door hen aan mijn lot overgelaten. Daardoor was ik best bang dat het op het mbo ook ‘fout’ zou lopen. Gelukkig is daar niks van waar: ik zit ondertussen in het tweede jaar, haal goede punten en heb het erg naar mijn zin. Dit lukt allemaal, omdat ze mij de juiste ondersteuning bieden en mij helpen waar nodig, waardoor het ook goed blijft gaan. Dus, als je slechte ervaringen hebt, bijvoorbeeld op de middelbare: weet dat het echt anders kan en dat er genoeg mensen zijn die wél met je mee willen denken!
Omgang met anderen
Ik wil eigenlijk gewoon precies hetzelfde behandeld worden als ieder ander. Soms heb ik wel hulp nodig met dingen of heb ik iets extra’s nodig. Maar ik heb geleerd om hulp te vragen.
”Ik heb liever niet dat mensen mij (goedbedoeld) ongevraagd hulp aanbieden.“
