Studentenplatform | Platform Onbeperkt Studeren | Universiteit Utrecht

Studentenplatforms, voor en door studenten met een ondersteuningsbehoefte, spelen een essentiële rol bij het bevorderen van inclusiviteit en toegankelijkheid binnen onderwijsinstellingen. Aan de hand van verschillende interviews met studentenplatforms willen we andere studentenplatforms, maar ook onderwijsinstellingen handvatten bieden en inspireren over hoe je studentenparticipatie kan organiseren binnen een onderwijsinstelling.

In dit tweede interview richten we ons op Universiteit Utrecht, waar het studentenplatform een ontmoetingsplek voor studenten is.

Deel 2: studentenplatform Universiteit Utrecht –  Platform Onbeperkt Studeren

Renate Bosman is bestuurslid van het Platform Onbeperkt Studeren aan Universiteit Utrecht. Sinds haar betrokkenheid in 2019 heeft ze inmiddels alle rollen binnen het platform vervuld. Ze begon in 2019 als buddy. Toen wist ze alleen nog dat ze dyslexie heeft. “Ik vond het leuk om te kijken of ik andere studenten kon helpen.” Het buddyprogramma is een een-op-eenprogramma tussen studenten. “(Aankomende) studenten van de universiteit kunnen zich bij ons melden als ze ergens tegenaan lopen. We koppelen ze aan een student die daar mogelijk al ervaring mee heeft gehad of die daar hulp bij kan bieden.” Vervolgens werd Renate coördinator van het buddyprogramma en trad ze op als Buddy+-lid. “Op dit moment zijn dat vijf tot tien studenten. Zij ondersteunen het bestuur en helpen bij het organiseren van activiteiten.”

Renate doet haar werk met liefde. Dat werd versterkt doordat ze tijdens haar studie ontdekte dat ze autisme heeft. “Toen kwam ik erachter hoeveel effect dat heeft op mijn studeren zonder dat ik dat doorhad.” Zo kost een collegezaal met driehonderd studenten haar meer energie dan anderen. “Ik zag dat dat ook voor anderen gold. Dat gaf een intrinsieke motivatie.”

Ervaringen zouden benut moeten blijven

Het platform zelf is in 2017 opgericht door studenten. Renate weet precies de aanleiding: “Zij hebben voor hun honoursprogramma een onderzoek gedaan onder studenten met een functiebeperking over hun ervaringen. Daar bleek onder andere uit dat niet alle ervaringen positief waren. Er was dus verbeterpotentieel voor de universiteit. Daarnaast wilden studenten graag met andere studenten ervaringen uitwisselen.” Tegenwoordig valt het platform onder Studentenzaken en is het officieel een studentenorganisatie. Voorlopig de beste plek, volgens Renate. “We krijgen hier veel vrijheid en geld om activiteiten te organiseren. Ook kunnen we in deze positie gebruikmaken van andere middelen van de universiteit, zoals communicatie en de bekendheid bij studieadviseurs. Maar er zijn verbeterpunten.” Zo maakt de plek binnen de universiteit dat het platform echt voor en door studenten is. “Ik heb weleens buddy’s die na hun afstuderen buddy willen blijven. Vanuit de huidige plek zou dat officieel niet mogen, omdat je geen student meer bent.” Dat vindt ze jammer. “Juist afgestudeerden hebben bakken aan ervaring die ze kunnen delen met huidige studenten.”

Hybride bijeenkomsten

De focus van het platform ligt bij het studeren met een functiebeperking. Maar studenten die nergens anders terechtkunnen, zijn ook welkom bij het platform. Het platform staat op de wachtlijst voor een fysieke plek binnen de universiteit. “We zouden graag een inloopspreekuur willen houden. We denken dat dat de laagdrempeligheid vergroot, omdat voor sommigen even langslopen makkelijker is.” Er is een nieuwsbrief voor een brede groep belangstellenden en studenten kunnen elkaar spreken via een Teams-omgeving. Al haar activiteiten probeert het platform hybride aan te bieden. Dan kan het gaan om een voorlichting van Emma at Work of een spreker van externe organisaties. Zo hebben Philips en ABN Amro binnen hun eigen organisatie een neurodiversiteitsplatform opgezet en deelden hierover hun ervaringen. “Zij spraken over hoe het is om te werken als je een neurodivergente brein hebt.” Fysiek en online namen medewerkers, studenten en medewerkers van verschillende organisaties hieraan deel. “Bijna honderd mensen namen deel. Dat was voor ons heel veel”, vertelt Renate nog steeds verbaasd. Dertig mensen waren op locatie en 67 mensen sloten online aan.

Voorlichting aan scholieren

Voor het werk krijgt Renate een bestuursbeurs. Nu ze met haar scriptie bezig is, besteedt ze acht uur per week aan haar bestuursfunctie. “Voorheen zat ik soms wel op vijftien, twintig uur. Dan is de vergoeding per uur natuurlijk lager.” Het bedrag van zo’n bestuursbeurs staat namelijk vast, ongeacht hoeveel uur je aan de bestuursfunctie besteedt. “Maar dat was een keuze die ik maakte, omdat ik dingen heb opgepakt die ik zelf leuk vond om te doen.” En dus heeft ze bijvoorbeeld op middelbare scholen voorlichting gegeven over studeren met een functiebeperking. “Dat staat niet in de opdracht die we van de universiteit hebben.” Die is meer gericht op het uitvoeren van het buddyprogramma en het geven van voorlichting binnen de universiteit zelf.

In de rol als bestuurslid heeft Renate zichzelf goed kunnen ontwikkelen. “Ik ben in gesprek gegaan met veel verschillende partijen op de universiteit. Dan probeer je dingen te signaleren en te veranderen. Ik heb geleerd hoe je dat op een constructieve manier kunt doen. Het vraagt een bepaalde sensitiviteit waar ik me daarvoor niet zo bewust van was.” Toch heeft ze in haar rol van buddy het gevoel dat ze het meest voor de ander heeft betekend. “Ik heb studenten gesproken voor wie dat buddyprogramma het verschil maakte tussen wel of niet naar de universiteit durven gaan.”

“Het werk vraagt een bepaalde sensitiviteit waar ik me daarvoor niet zo bewust van was.” – Renate

Continuïteit

Deze zomer studeert Renate af en moet ze stoppen bij het platform. Ze vindt het ook wel genoeg, na ruim drie jaar. “Ik heb heel veel mogen leren, maar het is tijd voor een volgende stap in mijn ontwikkeling.” Renate weet al dat ze na de zomer gaat promoveren op de vraag hoe je met een “sociaal-zekerheidsbeleid en inclusieve HRM mensen die nu niet werken duurzaam aan het werk kan krijgen, en dan specifiek mensen met een beperking.” De functie is haar op het lijf geschreven, zegt ze stralend. Haar medebestuurslid blijft nog even aan, waardoor de continuïteit van het platform gewaarborgd blijft.

De interviewreeks studentenplatforms wordt geschreven door Thijs de Lange. Thijs de Lange (1997) is journalist en dagvoorzitter. Hij heeft een lichte vorm van Cerebrale Parese door zuurstofgebrek bij zijn geboorte. Sinds zijn studie zet hij zich er als ervaringsdeskundige voor in om het leven van mensen met een beperking in Nederland te verbeteren. Meer informatie vind je op zijn site: www.thijsdoet.nl.