Studentenplatform | PowerPlatform van Hogeschool Utrecht

Studentenplatforms, voor en door studenten met een ondersteuningsbehoefte, spelen een essentiële rol bij het bevorderen van inclusiviteit en toegankelijkheid binnen onderwijsinstellingen. Aan de hand van verschillende interviews met studentenplatforms willen we andere studentenplatforms, maar ook onderwijsinstellingen handvatten bieden en inspireren over hoe je studentenparticipatie kan organiseren binnen een onderwijsinstelling.

In dit eerste interview richten we ons op Hogeschool Utrecht, waar het streven is om studenten een laagdrempelig contactpunt te bieden.

Deel 1: studentenplatform Hogeschool Utrecht –  PowerPlatform*

“Mélisa van der Elst (29) heeft een duidelijke missie: ervoor zorgen dat alle studenten prettig kunnen studeren aan de Hogeschool Utrecht. En daar heeft ze een dagtaak aan. “Ik ben er voltijds mee bezig. Soms ben ik tot ’s avonds laat aan het e-mailen.” Komt misschien ook omdat ze er alleen voor staat, sinds haar medebestuurslid van het PowerPlatform een jaar geleden wegging.

Wie denkt dat Mélisa gelijk staat aan het platform, heeft het mis. Het platform bestond al voordat ze erbij kwam en werd zes jaar geleden door studenten opgericht naar voorbeeld van de Hogeschool Rotterdam. Mélisa rolde er vanzelf in. “Ik ontdekte tijdens het studeren al snel knelpunten die beter konden. Zo leerde ik gaandeweg wegen kennen binnen de grote organisatie die de hogeschool is. Op een gegeven moment ben ik bij het PowerPlatform gekomen en ben ik uiteindelijk bestuurslid geworden.”

“Ik wil studenten een zo laagdrempelig mogelijk contact aanbieden.”

Benaderbaarheid en laagdrempelig contact

Ze vindt het in dat werk belangrijk om benaderbaar te zijn voor studenten. De Hogeschool Utrecht heeft acht locaties in Utrecht én in Amersfoort en negen van de tien keer is zij degene die reist. “Ik wil studenten een zo laagdrempelig mogelijk contact aanbieden, zodat hulpvragen niet moeilijker is dan het al kan zijn.” Het platform heeft leden die zich via mail kunnen melden en vervolgens een fysiek ‘warm welkom-gesprek’ krijgen. Dat zijn niet alleen studenten met een ondersteuningsbehoefte, maar ook andere studenten die willen weten hoe ze medestudenten het beste kunnen helpen.

Er zijn twee WhatsAppgroepen opgezet om contact tussen studenten te faciliteren. Eerst was er slechts één groep, maar deze voldeed niet helemaal aan de behoeften. Mélisa legt uit: “Vaak gebeurde het dat er een belangrijke aankondiging werd gedaan, bijvoorbeeld vanuit Expertisecentrum inclusief onderwijs (ECIO), en vervolgens ging het gesprek razendsnel over op een ander onderwerp, zoals een nieuw konijn. Hierdoor verdween de oorspronkelijke aankondiging al snel uit beeld.” Om dit probleem op te lossen, is er nu een specifieke WhatsAppgroep waarin Mélisa mededelingen en oproepen deelt, en een andere groep waarin alles vrijelijk gedeeld kan worden. Ze legt uit: “In deze groep kan van alles worden besproken, variërend van frustraties over een saaie les tot simpelweg het melden dat de trein niet reed.”

Het platform als beleidsaanspreekpunt

Op beleidsniveau is het platform vaak een vast aanspreekpunt voor decanen. “Wij kennen alle voorzieningen uit ons hoofd, mede omdat het platform deze op bestuursniveau inziet en er feedback op geeft voordat ze definitief worden. Zeker aan het begin van het schooljaar hebben we veel decaanwissels, niet alle decanen zijn op de hoogte van alle voorzieningen.” In haar werk komt Mélisa ook dilemma’s tegen. Zo is een van de locaties van de hogeschool voorzien van vloerbedekking. “Dat is prettiger voor mensen met een gehoortoestel of een cochleair implantaat,” aldus de expert die zelf slechthorend is. “Maar voor mensen met luchtwegproblemen kan het juist weer vervelend zijn als er in de vloerbedekking van alles blijft hangen.” Dan is het kunst om eerst alle aspecten in kaart te brengen alvorens een besluit te nemen. Hierin werkt ze samen met aandachtsfunctionarissen die belast zijn met het thema ‘studeren met een ondersteuningsbehoefte’. Tweemaal per jaar heeft ze een gesprek met de voorzitter van het College van Bestuur. Het contact is ‘laagdrempelig’.  “We kennen elkaar en we noemen elkaar bij de voornaam. Als we elkaar in de gang tegenkomen, weet hij wie ik ben en wat ik doe.”

Streven naar toegankelijkheid: ook buiten de muren van de hogeschool

Studeren voor iedereen prettig maken, dat betekent soms ook dat je verder moet kijken dan de muren van de hogeschool zelf. Want leuk dat een onderwijsinstelling helemaal toegankelijk is. Maar als je er helemaal niet kunt komen door een ontoegankelijke tramhalte, heb je er nog niets aan. Mélisa, pragmatisch: “Ik heb gesprekken gevoerd met de ontwerpers van de tramhalte. Ik ben er wel trots op dat het gelukt is dat toegankelijker te krijgen.” In het contact met verschillende mensen heeft ze daarbij geleerd om geduld te hebben. “Met sommige personen is het makkelijk afspraken te maken, omdat je een band opbouwt. Maar de Hogeschool Utrecht is een grote organisatie en dat maakt het op afdelingsniveau bureaucratisch.” Niet iedereen snapt ook meteen het belang van toegankelijkheid en inclusie. “Dat is wel frustrerend. Soms denk je: die student heeft dat nodig, regel het gewoon. Maar sommige afdelingen komen dan met twintig formulieren aan.” Gelukkig voelt ze door gewoon door te gaan en nog een keer haar belang uit te leggen wel steeds meer dat het platform invloed krijgt op de hogeschool.

“Ik ben er trots op dat de tramhalte toegankelijk is.”

Van onvermoeibare inzet tot nieuwe uitdagingen

Dat dit werk haar gegrepen heeft, maakt het des te treuriger dat ze ermee moet stoppen. “Vanwege de ketenregeling van de Hogeschool moet ik nu een vaste aanstelling krijgen en binnen deze functie ga ik die niet krijgen. Ik baal daarvan.” Hoewel ze het moeilijk vindt om de boel uit handen te geven, heeft ze inmiddels wel iemand op het oog die inhoudelijk gemotiveerd genoeg is voor een bestuursfunctie. Dat diegene kan rekenen op een zetje in de rug, is duidelijk. Mélisa heeft samen met het vorige bestuurslid een visiedocument opgesteld dat moet gaan zorgen voor continuïteit. Aan ideeën heeft ze ondertussen geen gebrek. “Stap eens af van het idee dat je een voorziening altijd moet aanvragen. Als een student zegt: ik heb dat nodig, zeg dan: is goed, hier heb je het.” Nee, Mélisa zelf is er ondertussen wel van overtuigd dat ze met dit soort werk door wil gaan. “Ik wil me gaan bezighouden met inclusief en passend onderwijs.”

*PowerPlatform is sinds 2023 geen onderdeel meer van de Hogeschool Utrecht.

De interviewreeks studentenplatforms wordt geschreven door Thijs de Lange. Thijs de Lange (1997) is journalist en dagvoorzitter. Hij heeft een lichte vorm van Cerebrale Parese door zuurstofgebrek bij zijn geboorte. Sinds zijn studie zet hij zich er als ervaringsdeskundige voor in om het leven van mensen met een beperking in Nederland te verbeteren. Meer informatie vind je op zijn site: www.thijsdoet.nl.